Het Noorderplantsoen in Groningen verandert van 20 tot en met 30 augustus 2026 in een levendig cultuurpodium. De 36ste editie van het Noorderzon Festival biedt elf dagen lang een rijkdom aan theater, kunst en muziek. Dit jaar is er meer dan ooit te beleven, met een nieuwe centrale ontmoetingsplek, De Kraken, en een uitgebreid gratis programma.
Het festival, dat dit jaar de titel Festival of Performing Arts & Society draagt, strekt zich uit over diverse locaties in de binnenstad, waaronder Forum Groningen, Grand Theatre, Stadsschouwburg, Simplon en Niemeyer. Met makers uit veertien verschillende landen belooft Noorderzon 2026 een internationale en diverse ervaring te zijn.
De Kraken: het hart van Noorderzon
Een van de hoogtepunten van dit jaar is zeker De Kraken, een nieuw podium in het water van de vijver in het Noorderplantsoen. Deze gigantische octopus met paarse armen fungeert als het hart van het festival. Op dit podium vinden gratis optredens plaats, waardoor duizenden bezoekers iedere avond over de paden van het park struinen of op stoelen en banken plaatsnemen bij andere speellocaties.
Het Noorderzon Festival is niet alleen een feest van cultuur, maar ook een platform voor maatschappelijke thema’s. In het kader van &Society worden vragen onderzocht die onder het nieuws en de actualiteit liggen. Hoe winnen radicaal-rechtse partijen terrein? Wat gebeurt er met een gemeenschap wanneer vertrouwen en publieke voorzieningen verdwijnen? En hoe kijken we naar gender, identiteit, technologie en de manier waarop we samenleven?
Internationale en lokale kunstenaars
Het festival opent met Deaf Republic van het Ierse collectief Dead Centre, een hedendaagse fabel over oorlog, menselijkheid en collectief verzet. Een ander hoogtepunt is de voorstelling Izithukuthuku van het Zuid-Afrikaanse VAP, die speelt in het Grand Theatre aan de Grote Markt. Deze indrukwekkende performance vertelt het verhaal van een man die niet meer wil buigen voor zijn baas en de moordende arbeid zat is. De choreografieën van Vusi Mdoyi zijn spetterend en vormen een aanklacht tegen kapitalisme en onderdrukking.
Waar Izithukuthuku van het podium blaast, begint Ragada van de Albanese theatermaker Mario Banushi juist heel beheerst. Deze associatieve en absurdistische performance brengt het beeld van een zoon die probeert los te komen van zijn overleden moeder. Het is theater dat je moet liggen, maar wie zich kan overgeven, ziet een rijke beeldtaal die intrigeert en aanmoedigt tot eigen interpretatie.
Kleine, intieme voorstellingen in containers
Op de Leliesingel staan alle containers bij elkaar, waar kleine, intieme voorstellingen meerdere keren per dag worden gespeeld. Een prachtig voorbeeld is ik wilde met het duingras praten van dichter Hannan van Rooij en cellist Sebastiaan Wiering. Dit innemende duo voert hun toeschouwers mee op een poëtische reis naar zee, met prachtige composities op cello, melodica en accordeon.
Een container verderop speelt Gerrit Rebridge, een luchtige performance over de ‘aangevaren’ Gerrit Krolbrug in Groningen. De toeschouwers zijn onderdeel van een clubje buurtbewoners dat in opstand komt, met humor als de kurk waarop de performance drijft. Verderop hebben de muzikanten van collectief Het Kanaal hun container omgebouwd tot een hol onder de grond, bedekt door een hoop blaadjes. Op tot muziekinstrument omgetoverde boomstammen en takken spelen ze dromerige composities, waarin je de regen haast hoort vallen, insecten hoort krioelen en het bos hoort ademen.
Met dit soort experimenten, gecombineerd met grotere performances en een omvangrijk gratis programma, is Noorderzon na bijna vier decennia nog steeds een theaterfestival waarop je je elk jaar verheugt.
