Op het Noordplein in Rotterdam vond van 3 tot en met 5 juli 2026 het jaarlijkse Rotterdam Bluegrass Festival plaats. Dit festival, dat in 2009 begon als een klein buurtfeest, is uitgegroeid tot een van de belangrijkste evenementen voor rootsmuziek in Europa. Wat begon als een gratis bijeenkomst van lokale muzikanten, is nu een betaald festival dat jaarlijks duizenden bezoekers trekt.
Het festival staat bekend om zijn inclusieve en laagdrempelige aanpak. De organisatie doet er alles aan om het toegankelijk te houden voor iedereen, met behulp van subsidie en donaties uit de gemeenschap. De ticketprijzen variëren van €20,00 tot €45,00, en er zijn mogelijkheden voor steun voor wie het financieel niet redt.
Een feest van muziek en gemeenschap
Het festival is niet alleen een podium voor bekende artiesten, maar ook een plek waar bezoekers zelf kunnen meespelen. Op het Noordplein zitten tientallen bezoekers in een kring met hun gitaren, banjo’s, mandolines en violen ook wel fiddles genoemd. Ze oefenen samen, delen hun kennis en creëren een gevoel van gemeenschap.
Diede Staal, een van de bezoekers, zegt: „Het voelt hier lekker dorps”. Ze en haar vrienden uit Groningen zijn gekomen om te luisteren en te spelen. Walda Maat, een andere bezoeker, vindt dat bluegrass een nieuwe hype lijkt te zijn. „Ik luister eigenlijk niet zoveel naar bluegrass, meer punk, maar ik herken het verlangen naar iets simpels” zegt ze.
Progressieve bluegrassmuziek
Hoewel bluegrassmuziek vaak geassocieerd wordt met het platteland en de Appalachian-gebergte heeft het festival in Rotterdam een progressieve draai. De muziek is open en sociaal, gericht op de gemeenschap. Festivaloprichter Guido de Groot zegt: „De muziek is open en sociaal, altijd op de gemeenschap gericht, in dit geval onze wijk. Rotterdamse bluegrass is inclusief, rauw en feestelijk”.
Het festival staat ook bekend om zijn cross-over concerten waar bluegrassmuziek samensmelt met andere genres en culturen. Dit jaar traden onder andere de Amerikaanse band Henhouse Prowlers op met de Congolese band Kin’gongolo Kiniata. Banjospeler Ben Wright van Henhouse Prowlers zegt: „Bluegrass heeft een conservatief imago, maar wij verzetten ons daartegen. Het is juist de muziek die mensen samenbrengt”.
Vrouwelijke stemmen in de bluegrassmuziek
Op het festival delen artiesten als Celia Woodsmith, Kaia Kater en Cat Clyde niet alleen hun muziek, maar ook hun verhalen over de muziekindustrie. Woodsmith benadrukt het gebrek aan vrouwelijk perspectief in bluegrassmuziek. „In bluegrass hoor je weinig vrouwelijk perspectief. Er zijn vooral liedjes over vrouwen die worden vermoord” zegt ze.
Het festival is ook een plek waar verschillende culturen en muziekstijlen samenkomen. Özde Özdemir komt al vijf jaar met haar nu tienjarige dochter naar het festival. „Dit is klein-Rotterdam, het is laagdrempelig en iedereen mixt met elkaar” zegt ze. Dit jaar kon ze niet komen door geldproblemen, maar de organisatie zette haar zonder verdere vragen op de gastenlijst.
Het Rotterdam Bluegrass Festival 2026 was een succesvol evenement dat de grenzen van bluegrassmuziek verzet en een inclusieve gemeenschap creëert. Met een mix van traditionele en progressieve muziek, en een sterke focus op inclusiviteit, is het festival een must-visit voor liefhebbers van rootsmuziek.
