Het gerechtshof in Amsterdam heeft in het hoger beroep Ali B schuldig verklaard aan twee gevallen van verkrachting en een gevangenisstraf van drie jaar uitgevaardigd. Deze uitspraak komt nadat een lagere rechtbank in 2026 een straf van twee jaar had opgelegd; het hof verscherpte de straf ondanks dat het Openbaar Ministerie aanvankelijk twee jaar en een half had geëist. De zaak draait om twee aangiften van vrouwen die de naam Naomi en Ellen ten Damme voeren, met verklaringen en getuigenverklaringen die het hof overtuigden van een strafbare gedraging van de artiest.
De uitspraak en de straf
Het college van rechters zei expliciet dat de verdachte de grenzen van consent bij beide vrouwen ernstig heeft geschonden. De opgelegde straf van drie jaar is daarmee zwaarder dan de eerdere uitspraak uit 2026 en ook hoger dan de eis van het OM. Volgens het hof vormen de verklaringen en ondersteunende elementen voldoende grond voor veroordeling in twee zaken van verkrachting. Tegelijkertijd sprak het hof de verdachte vrij van bepaalde beschuldigingen van seksuele intimidatie wegens gebrek aan bewijs; dat laat zien dat de rechtbank per punt afwoog welke aantijgingen overtuigend waren.
Welke bewijzen speelde mee
Bij de beoordeling van de feiten legde het hof nadruk op consistente verklaringen en corroborerende aanwijzingen. Voor Ellen ten Damme vond het gerechtshof de verklaring geloofwaardig, mede door aanvullende verklaringen die overeenkwamen met haar versie van de gebeurtenissen. De zangeres had eerder in 2026 aangifte gedaan bij de politie en gesproken over een incident in april 2014 in een hotel in Marokko, tijdens tv-opnames. Die melding was aanleiding voor vervolging nadat het OM voldoende elementen zag om verder te gaan.
De zaak rond Ellen ten Damme
Het hof verwees expliciet naar verklaringen die de beeldvorming rond het incident ondersteunden; ook een verklaring van een voormalig partner van de zangeres werd meegenomen. Volgens het strafcollege vond de verkrachting plaats in een hotelkamer, waarbij de feiten zoals omschreven in de politierapporten en getuigenverklaringen voor voldoende bewijs zorgden. De rechters concludeerden dat er sprake was van een verkrachting die strafrechtelijk bewezen kon worden verklaard en gaven daarmee prioriteit aan de consistentie van de kernpunten in de verklaring van het slachtoffer.
De zaak rond Naomi
De tweede veroordeling betreft een vrouw aangeduid als Naomi, die de verdachte ontmoette tijdens een songwriting camp in Heiloo in 2018. Ook in dit dossier vond het hof de kern van haar verklaring betrouwbaar, ondanks enkele kleinschalige inconsistenties in detailvragen. De rechters oordelen dat deze afwijkingen de essentie van haar aangifte niet ondermijnen en dat er voldoende aanwijzingen zijn om van een strafbaar feit uit te gaan.
Reacties, media en vervolgstappen
De veroordeling kreeg veel aandacht in de pers en in de culturele sector, iets wat het hof erkende tijdens de uitspraak. De rechtbank stelde vast dat de enorme mediabelangstelling grote gevolgen heeft gehad voor de persoonlijke situatie van de veroordeelde, maar dat deze impact geen reden is om de straf te verminderen. Ali B was niet in de rechtszaal toen de uitspraak werd gedaan; zijn advocaat, Bart Swier, kondigde meteen aan dat er cassatie wordt ingesteld bij de Hoge Raad om de zaak nogmaals juridisch te laten toetsen.
Ontkenning en juridisch vervolg
De verdachte blijft alle aantijgingen uitdrukkelijk ontkennen en stelt dat hij niemand heeft gedwongen tot seksuele handelingen. Dat standpunt veranderde niet tijdens de procedure, aldus de rechtbank. Het aankondigen van een verzoek tot behandeling in cassatie betekent dat de juridische strijd nog niet voorbij is: de Hoge Raad zal toetsen op rechtsvragen en procedurele aspecten, niet noodzakelijkerwijs op nieuwe bewijsvinding. Totdat een eventuele cassatie-uitspraak volgt blijft de veroordeling van het hof gelden.
Gevolgen voor cultuur en publiek debat
Los van de juridische uitkomst heeft deze zaak het publiek debat rond macht, consent en mediaberichtgeving in de culturele sector verder aangewakkerd. Voor slachtoffers en betrokkenen blijft de zaak een referentiepunt in discussies over hoe meldingen worden behandeld en welke bewijslast nodig is om strafrechtelijk op te treden. Het hof heeft met de veroordeling van Ali B duidelijk gemaakt dat bij voldoende bewijs alsnog tot een veroordeling kan worden gekomen, ongeacht de publieke status van de beklaagde.
