Op 7 mei 2026 vond op de campus van de Radboud Universiteit in Nijmegen een protest plaats waarbij activisten hun onvrede uitten over de banden van de universiteit met Israëlische instellingen. Tijdens die bijeenkomst ontstond een rumoerige situatie en werden meerdere personen aangehouden.
In één van die aanhoudingen werd een demonstrant door een politiehond gebeten en liep naar verluidt ernstige verwondingen op. Het incident heeft geleid tot een onderzoek door het Openbaar Ministerie en uiteindelijk tot een formele vervolging van de betrokken hondengeleider.
Het OM concludeert dat de inzet van het dier tegen die specifieke persoon niet gerechtvaardigd was. Hoewel er volgens het vervolgingsbeleid omstandigheden bestaan waarin het gebruik van een politiehond kan worden geoorloofd, oordeelde het OM dat die rechtvaardiging niet opging voor de gebeten demonstrant: die lag al op de grond en vormde geen directe bedreiging voor agenten.
De persoon die gebeten werd, zal niet vervolgd worden voor vermeende weerstand of geweld tegen politie, zo benadrukt het OM.
Wat er gebeurde tijdens het protest
De demonstratie op 7 mei 2026 was gericht tegen academische en institutionele relaties met Israël en trok tientallen activisten aan.
Drie personen werden die dag aangehouden. Volgens ooggetuigen escaleerde de situatie nadat activisten een gesprek met de universiteitsbestuurder probeerden te voeren; het woordgebruik en het gedrag van sommige aanwezigen leidden tot een chaotische sfeer. In die context werd een hondengeleider ingezet om de orde te herstellen.
Het Openbaar Ministerie erkent dat de situatie in algemene zin gespannen en onoverzichtelijk was — een factor die de politie mogelijk motiveerde om middel inzet te overwegen — maar benadrukt dat iedere inzet tegen individuen afzonderlijk beoordeeld moet worden.
De inzet tegen één persoon
Het cruciale punt in de zaak is dat de demonstrant die gebeten werd, op dat moment reeds op de grond lag en geen agressieve handelingen verrichtte richting agenten. Volgens het OM was er voor die specifieke persoon geen sprake van een zodanige dreiging die het gebruik van een hond zou rechtvaardigen. Daardoor valt het gebruik van het dier tegen die persoon buiten de grenzen van wat toelaatbaar is onder het strafrecht en het politiebesluit over geweldsinzet.
Juridische beoordeling en vervolgingsbeslissing
Na onderzoek heeft het Openbaar Ministerie besloten de betreffende hondengeleider te dagvaarden; de agent moet zich voor de rechter verantwoorden. Het OM legt uit dat hoewel de algemene inzet van een politiehond tijdens een chaotische situatie in sommige gevallen te rechtvaardigen valt, dat principe niet automatisch geldt voor elke individuele ingreep binnen die context. De vervolging richt zich specifiek op de vraag of de hond opzettelijk of onrechtmatig werd ingezet tegen een persoon die geen directe bedreiging vormde.
Geen vervolging van de gebeten demonstrant
Het OM heeft tevens vastgesteld dat de gebeten manifestant niet wist dat een aanhouding aanstaande was en zich derhalve onmogelijk tegen de opsluiting kon verzetten; daarom is die persoon onterecht als verdachte van verzet of geweld aangemerkt. De zaak tegen de demonstrant is dan ook geseponeerd. Over de huidige gezondheidstoestand van de gebeten persoon is in de openbare stukken geen recente informatie beschikbaar.
Reacties en bredere implicaties
De zaak roept vragen op over de proportionaliteit van geweldsgebruik door politie tijdens demonstraties en over de procedures rond inzet van opgeleide politiehonden. Juridische experts wijzen erop dat het criterium voor gebruik van geweld niet alleen de algemene ordeverstoring is, maar ook de concrete gedragingen van een individu op het moment van interventie. Het voorval aan de Radboud Universiteit geeft daarmee aanleiding tot discussie over training, richtlijnen en toezicht bij inzet van middelen die blijvende schade kunnen toebrengen.
Voor het openbaar debat blijft relevant dat het OM kiest voor verantwoording via de rechter in plaats van een interne afhandeling. Het proces zal niet alleen duidelijkheid moeten bieden over deze specifieke inzet van een hond, maar ook over de grenzen waarbinnen politieoptreden bij demonstraties plaatsvindt. Voor betrokkenen en publiek is het van belang dat uitkomsten en eventuele aanbevelingen de kans bieden om toekomstige incidenten te voorkomen en de verhouding tussen openbare ordehandhaving en demonstratierecht te verduidelijken.