Op 6 oktober verzamelden zich zeventien leden van een internationale onderzoeksploeg in Tarawa, de hoofdstad van Kiribati. Vanuit deze haven begon een zesdaagse zeevaart naar het onbewoonde eiland Nikumaroro, dat tot nu toe alleen bekend staat als een verwilderde landmassa tussen Australië en Hawaï. De missie wordt geleid door het Archaeological Legacy Institute in samenwerking met de Purdue Research Foundation en Purdue University. Het plan is om op 13 oktober aan te landen, het object dat in satellietbeelden is opgemerkt nauwkeurig te documenteren en met moderne onderwaterinstrumenten te onderzoeken.
Het Taraia-object: wat is er te zien?
Het object – in de persroosters “Taraia Object” genoemd – werd voor het eerst opgemerkt in luchtfoto’s uit. Het ligt in een ondiepe lagune, verborgen bij een kleine landtong, en vertoont een opvallend regelmatige onderwatervorm. Volgens onderzoekers zou dezelfde structuur al zichtbaar zijn op luchtbeelden uit 1938, een jaar na de verdwijning van Amelia Earhart en haar navigator Fred Noonan. Sommige opinies suggereren dat het om een omgevallen palmboom kan gaan, omdat boomstammen, wortels en schaduwen in korrelig water soms sterk op vliegtuigonderdelen lijken.
Methoden en verwachte resultaten
Om de ware aard van het Taraia-object te achterhalen, zal de expeditie eerst fotomateriaal en video-opnames onder water maken. Vervolgens worden sonar en magnetometers ingezet om te bepalen of er metaal aanwezig is onder het zand en de alg. Als de metingen een metalen kern aanwijzen, gevolgd door een zorgvuldige littekenvrijmaking, zal het team ook het omringende strand doorzoeken op aangespoelde onderdelen die kunnen wijzen op een vliegtuigstructuur.
De einddatum van de missie staat gepland op 22 oktober, wanneer de onderzoekers terugkeren naar Tarawa om hun bevindingen te evalueren. Een succesvolle onthulling van een vliegtuigonderdeel zou een nieuw hoofdstuk betekenen in de al decennialange zoektocht naar Earharts verloren Lockheed Electra 10-E. Mocht het object zich echter als een oude boom of een natuurlijk rotsformatief bewijzen, dan levert dit alsnog waardevolle informatie op, omdat een van de langst besproken aanwijzingen dan kan worden uitgesloten.
Historische context: waarom Nikumaroro centraal staat
Op 2 juli 1937 startten Earhart en Noonan hun wereldrondvlucht vanuit Lae op het vasteland van Nieuw-Guinea, met Howland Island als volgende bestemming. Communicatieproblemen en een kritisch brandstofpeil leidden ertoe dat ze melden Howland niet te kunnen vinden, gevolgd door een definitieve stilte. De meest gangbare hypothese stelt dat de brandstof opraakte en het vliegtuig in de Stille Oceaan neerkwam. Een alternatieve theorie, die al decennialang door een deel van de onderzoeksgemeenschap wordt ondersteund, suggereert dat ze in plaats daarvan het nabijgelegen eiland Nikumaroro hebben bereikt en daar als schipbreukelingen eindigden.
Op Nikumaroro zijn diverse artefacten gevonden – onder meer menselijke botten, schoenonderdelen en een glazen potje die in de juiste periode passen – maar geen enkel stuk kon onomstotelijk worden gekoppeld aan Earhart of Noonan. Het ontbreken van een sluitend bewijs houdt de zoektocht levendig, en het Taraia-object is de recentste potentiële aanwijzing die de wetenschappers grondig willen onderzoeken.
Wanneer de expeditie haar conclusies heeft, zal de uitkomst niet alleen de luchtvaartgeschiedenis raken, maar ook de reputatie van de betrokken instituten. Een bevestiging dat het object een deel van de Electra is, zou een van de bekendste onopgeloste mysteries van de twintigste eeuw eindelijk kunnen afsluiten. Het team staat klaar om elk detail – van bouwkenmerken tot serienummers – te analyseren, zodat een definitief antwoord mogelijk wordt.
