Recente onthullingen over de vrijgegeven Epstein-dossiers zorgden meteen voor opschudding. Onderzoeksmedia zoals CNN en NPR signaleren dat meerdere pagina’s uit de openbare pdf ontbreken. Volgens ingewijden zouden enkele van die bladzijden verklaringen bevatten waarin Donald trump wordt genoemd in verband met vermeend seksueel misbruik van een minderjarige.
Critici spreken van selectief informatiebeheer door het Amerikaanse ministerie van Justitie.
De gaten wekken vragen op die verder gaan dan losse pagina’s: welke documenten ontbreken precies, en waarom kwamen ze niet in de gepubliceerde set terecht? Voor iedereen die het strafdossier tegen Jeffrey Epstein volgt — en voor wie de politieke implicaties wil doorgronden — zijn die antwoorden essentieel.
Het gaat niet alleen om individuele woorden of zinnen, maar om het beheer van bewijsmateriaal en de manier waarop de overheid verantwoording aflegt.
Journalisten stuitten op opvallende discrepanties in de paginering van het vrijgegeven bestand. Interne lijsten van het ministerie verwijzen naar pagina’s die in de openbare pdf simpelweg niet te vinden zijn.
Onder die ontbrekende stukken zou een verklaring zitten van een vrouw die zegt dat Epstein haar, toen ze minderjarig was, aan Donald Trump heeft voorgesteld — met expliciete aantijgingen van seksueel misbruik.
Welke passages precies zijn weggelaten, is nog onduidelijk. Redactieonderzoeken vergelijken de interne registraties met de openbare documenten en vinden lege verwijzingen en ontbrekende pagina’s.
Zulke hiaten bemoeilijken het verifiëren van context en de reconstructie van gebeurtenissen: tijdstippen, plaatsen en namen in een verklaring zijn vaak doorslaggevend om een verhaal te kunnen plaatsen.
Dat de betrokken getuige meerdere keren door de FBI is geïnterviewd, suggereert dat onderzoekers haar verklaringen serieus namen.
In de online databank lijkt echter slechts een deel van die interviews te zijn opgenomen; sommige versies zouden cruciale details missen, waardoor het totaalbeeld gefragmenteerd raakt.
Er zijn verschillende plausibele verklaringen voor de gaten. Een administratieve fout tijdens digitalisering of samenvoeging van bestanden is denkbaar. Ook kunnen stukken bewust zijn weggelaten: vanwege lopende onderzoeken, privacyregels, of omdat stukken onder een privilege vallen. Technische problemen tijdens publicatie kunnen eveneens tot onvolledige paginering leiden. Welke verklaring de juiste is, blijft onderwerp van discussie.
De afdeling binnen het ministerie die documenten vrijgeeft, bepaalt doorgaans wat openbaar wordt. Transparantieregels laten soms gedeeltelijke black-outs of afschermingen toe om gevoelige informatie te beschermen. Dat verklaart waarom niet alle details in het bestand staan, maar het verklaart niet waarom juist verwijzingen naar een prominent persoon ontbreken — en dat is precies waarom het debat oplaait.
De inconsistenties hebben al geleid tot verzoeken om opheldering. Journalisten en belangenorganisaties eisen inzage in de selectiecriteria, de redactionele stappen en de metadata rondom de publicatie. Ook Democratische toezichthouders in het Huis van Afgevaardigden kondigden een eigen onderzoek aan. Vertegenwoordiger Robert Garcia noemde de situatie zorgwekkend en stelde stevige vragen over de integriteit van het vrijgaveproces.
Uiteindelijk draait het om vertrouwen: burgers moeten erop kunnen vertrouwen dat belangrijke strafdossiers zorgvuldig en volledig worden beheerd. Of de ontbrekende pagina’s het gevolg zijn van een menselijke fout, een gerechtvaardigde afweging of iets ernstigers — helderheid over de procedure en volledige, onafhankelijke controle zijn nodig om dat vertrouwen te herstellen.