Femke Kok is dit seizoen niet te negeren. De Nederlandse sprintster zette op de 500 meter een nieuw olympisch record neer en pakte daarna zilver op de 1000 meter. Daarom voelt haar inschrijving voor de 1500 meter extra spannend: dit wordt haar allereerste internationale wedstrijd over die afstand.
Ze noemt zichzelf geen favoriet, maar haar recente rondetijden en een baanrecord tijdens een trainingswedstrijd in Thialf laten zien dat ze niet zomaar meedoet. Kok kwalificeerde zich voor de 1500 via het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) en haar cijfers tonen een duidelijke ontwikkeling: meer uithoudingsvermogen zonder dat de snelheid eronder lijdt.
Haar
Waarom juist de 1500 meter? Omdat het risico groot is maar de beloning ook. Kok ruilt explosieve korte races in voor een afstand die om race-inzicht en ritme vraagt. Daarmee probeert ze haar palmares te verbreden en laat ze zien dat ze wil groeien richting grotere doelen.
Tactisch gezien is de 1500 precies het soort afstand waarop rijdsters met een sterke laatste ronde kunnen verrassen: wie controle neemt in de vroege fasen dwingt de favorieten om te reageren.
Praktisch heeft Kok geluk gehad met de loting: ze start in een vroege heat.
Dat geeft haar de ruimte om tempo te bepalen zonder meteen op de klok van later gestarte favorieten te hoeven reageren — al neemt het ook het risico met zich mee dat ze op latere tijden moet wachten. Kok heeft duidelijk gekozen voor een offensieve aanpak: vroeg druk zetten, tempo verhogen en hopen dat de concurrentie haar niet makkelijk terugpakt.
Concurrerende namen om in het oog te houden zijn Miho Takagi, Ragne Wiklund en Francesca Lollobrigida — stuk voor stuk bewezen krachten op de middellange afstanden, vaak sterk in de slotfase. Kok plaatst zichzelf realistischer: outsider met een plan. Haar doel lijkt simpel: het peloton vroeg laten lopen, zodat ze niet alles hoeft te winnen in één sprint.
Technisch komt het neer op balans tussen snelheid en uithoudingsvermogen. Data en racepatronen suggereren dat een gecontroleerde versnelling in ronde twee de tactische opties van favorieten kan beperken. In kok-scenario’s betekent dat: behoud van een snelle laatste 300–400 meter — haar slot100 meter ligt rond de 28,6 seconden — terwijl het middenstuk niet wordt weggeblazen. Dat vergt perfecte dosering van kracht en energie.
Ook de psychologische kant is relevant. Een atleet die al medailles heeft verzameld, dwingt respect af en kan invloed hebben op hoe anderen hun race indelen. Kok’s 500 meter-goud en het publieke huldebetoon van collega’s zoals Jutta leerdam vergroten haar zichtbaarheid en zetten een extra druklaag op de startlijst.
Voor fans verandert er weinig aan de kijkopties: de races zijn live te volgen op grote zenders en via streams, onder meer op Eurosport. Maar de manier waarop we naar de 1500 kijken kan wel anders worden — meer real-time data, korte clips van cruciale rondes en commentators die direct koppelen aan tactische keuzes maken zo’n race veel spannender en begrijpelijker voor kijkers.
Kort gezegd: Femke Kok komt met vorm, lef en een duidelijk plan naar de 1500 meter. Of dat genoeg is voor een podium? Dat hangt van één ding af: uitvoering op het juiste moment — en hoe de favorieten reageren. De uren rond de start bepalen of ze puur meedoet of echt gaat uitdagen.