In de nacht van 13 juli 2026 veranderde het leven van Danielle Gillam-Kirton voor altijd. Haar ouders, Pete en Fran Gillam, kwamen om bij de verwoestende bosbrand in Bédar, Spanje. Wat begon als een tragisch verlies, ontwikkelde zich tot een zoektocht naar waarheid toen Danielle ontdekte dat er mogelijk menselijke botten in de auto van haar ouders zaten.
De Spaanse politie had Danielle verteld dat er geen bezittingen in de auto waren gevonden. Maar toen ze zelf ging kijken, vond ze tot haar schok menselijke botten. Dit leidde tot een reeks vragen over hoe het onderzoek naar de brand werd uitgevoerd.
Een ontdekking die alles verandert
Danielle Gillam-Kirton, een assistent-hoofdmeester uit Nottinghamshire, was vastberaden om antwoorden te vinden. Ze werd uitgenodigd om de auto van haar ouders te onderzoeken, die geparkeerd stond in een politiecompound in Mojácar. “Je zult niets vinden,” werd ze verteld. Maar Danielle was vastberaden.
Toen ze de deur van de verbrande auto opende, zag ze wat leek op een menselijk heupbeen op de voorstoel. “Ik kan het niet beschrijven wat ik voelde,” zei ze. “Ik keek naar wat ik in mijn hand had, en de realisatie van wat ik dacht te zien, sloeg me langzaam.”
Samen met haar partner doorzocht ze de auto en vond ze meer botten, die leken op de resten van haar ouders. Ze vond ook hun mobiele telefoons, sleutels, juwelen, geld en andere persoonlijke bezittingen. Dit was in tegenspraak met wat de politie haar eerder had verteld.
Een onderzoek onder vuur
De Gillams waren één van de 14 slachtoffers van de brand, waaronder Belgen, Fransen, Amerikanen en Spanjaarden. Sommige families van de slachtoffers zijn nu op zoek naar antwoorden en beschuldigen de autoriteiten van Bédar van een slecht uitgevoerd onderzoek.
Er is al een begrafenis voor de Gillams geweest. “Het laat je nadenken: wie of wat hebben we dan gecremeerd?” vraagt Danielle. Ze eist antwoorden van de Spaanse overheid en vraagt het Britse Foreign Office om de autoriteiten verantwoordelijk te houden.
De botten die ze vond, zijn naar DNA-testing gestuurd na weken van vertraging door de lokale overheid van Bédar. Forensische wetenschappers die foto’s van de botten hebben bekeken, hebben Danielle verteld dat ze eruitzien als menselijke resten.
Een gebrek aan empathie
“De hele situatie is ontzettend moeilijk te begrijpen,” zegt Danielle. “We werden verteld dat er niets over was, en toch vonden we, toen we zelf konden kijken, belangrijke persoonlijke bezittingen en wat leek op menselijke resten.”
Danielle heeft ook geholpen bij het zoeken voor een andere familie die werd verteld dat hun dierbaren omkwamen tijdens een poging om te vluchten te voet. Ze organiseerde een zoekpartij, inclusief een politieagent en een familielid van het slachtoffer, om het heuvelachtige gebied te doorzoeken waar ze stierven. Daar vonden ze wat leek op menselijke botten en persoonlijke bezittingen.
“Deze mensen werden getroffen door dezelfde verschrikkelijke brand als mijn moeder en vader,” zegt Danielle. “Ze verloren hun leven onder verschrikkelijke omstandigheden en verdienen waardigheid en respect, zowel in de manier waarop ze werden behandeld op dat moment als daarna. En voor ons en de andere families zijn deze persoonlijke bezittingen niet zomaar objecten. Het zijn de laatste fysieke dingen die ons verbinden met de mensen die we verloren hebben.”
Vragen over de evacuatie
Danielle heeft eerder de Spaanse autoriteiten bekritiseerd omdat ze haar ouders niet op tijd waarschuwden voor het gevaar van de brand. Hoewel de brandalarm om 4.30 uur ’s middags kwam, volgde de evacuatiebevel pas drie uur later en werd afgegeven door een enkele politieagent die “hysterie” van huis tot huis reed. Dertien bewoners uit het dorp van de Gillams kwamen om.
Danielle wil dat de Britse overheid “de Spaanse autoriteiten blijft aandringen op echte antwoorden.” Ze voegt eraan toe: “Acht Britse mensen kwamen om bij deze brand, waaronder mijn moeder en vader, dus ik denk dat het erg belangrijk is dat de Britse overheid blijft interesseren in wat er gebeurd is. Immers, we hebben het over de behandeling van Britse onderdanen – de overledenen en de levenden.”
De families vragen de Spaanse autoriteiten om “een juist, grondig en transparant onderzoek… en ik bedoel alles, niet alleen wat de oorzaak van de brand was, maar wat er gebeurde tijdens het noodwezen, welke waarschuwingen werden gegeven, wanneer ze werden gegeven, wie ze ontvingen, welke evacuatievoorzieningen er waren en wat er met de slachtoffers gebeurde daarna.”
De families hopen dat als er een juist onderzoek wordt gedaan naar de dood van hun dierbaren en het gedrag van de autoriteiten daarna, anderen niet dezelfde ondraaglijke situatie hoeven te doorstaan.
“Bosbranden worden vaker en erger, en gemeenschappen zullen deze situaties opnieuw tegenkomen,” zegt Danielle. “Er zal ergens weer een brand zijn, en er zullen andere mensen zijn die geëvacueerd moeten worden. Als je iets niet goed onderzoekt, kun je er niet van leren. We willen niet dat mama en papa gewoon twee namen worden in een lijst van mensen die zijn omgekomen bij een bosbrand. We willen begrijpen wat er met hen is gebeurd, en als er iets misging, willen we dat de lessen worden geleerd.”
